MESAĜO   DE  PAPO   BENEDIKTO  LA   XVI-a
OMAĜE   DE   LA  TUTMONDA   TAGO  DE  PACO   LA  1-an  DE  JANUARO  2012:
 
„EDUKADI  JUNULARON  AL  JUSTECO  KAJ  PACO“* 

1.  Enkonduko.

Sian mesaĝon  al  la  45-a  Tutmonda    tago  de  paco,  nomitan:  „Edukadi  junularon  al  justeco
kaj  paco“   mi  prezentas  el  vidpunkto de  edukado.   Mi  estas  konvinkita,  ke  junularo  povas,
per  sia  entuziasmo  kaj  per  sopiro  pri  idealoj,  alporti  al  la  mondo  novan  esperon.

Mia  mesaĝo  turniĝas  ankaů  al  gepatroj  kaj  al  ĉiuj,  kiuj  aktivas  en  sfero  de  edukado  kaj  formado  de  junularo  kaj  respondecas  por  diversaj  sferoj  de  religia   societa,  politika,  ekonomia,  kultura   kaj  media  vivo.

2.  Respondecaj   por   edukado.

Edukado  estas  la  plej  mirinda  eĉ  la  plej  malfacila  aventuro  en  la  vivo.  Tiu-ĉi  procedo  
kreiĝas    per  renkontiĝado  de  duspeca  libereco:  de  libereco  de  la  matura  homo  kaj  libereco
de  junulo ... La  familio  estas  la  unua  lernejo,  kie  estas  homo  ekudata  al  justeco  kaj  paco...

Plue  mi  turniĝas  al  politikaj  reprezentantoj  kaj  postulas  ilin,  ke  ili  konkrete  helpadu  al
familioj  kaj  edukaj  institucioj  en  plenumado  de  tiu-ĉi  ilia  rajto  eĉ  devo  dedukadi.  Plue  
mi  devas  apelacii  eĉ  la  median  mondon,  ke  eĉ  tiu-ĉi  per  sia  parto  kontribuu  al  ĝusta
edukado ...

3.  Edukado   al  vero   kaj   libereco.

La   edukado  tuŝas   la  kompletan  formadon  de  la  homa  personeco,  inkluzive  la  moralan  kaj
spiritan  dimension  de  homo  kaj  respektas  eĉ  lian  lastan  celon  kaj  bonon  de  komunumo,  kies  membro  li  estas  ...    Rekoni  vivon  kun  dankemo,  kiel  neapreziteblan  donacon,  kiu
kondukas  al  aperaĵo  de  profunda  digneco  kaj  netuŝebleco  de  ĉiu  persono.

Neniam  ni   devas  forgesi,  ke  la  vera  disvolvo  de  homo,   tuŝas  la  kompletan  homan  
personecon  en  ĉiuj  ĝiaj  dimensioj,  inkluzive  la  transcendaj  kaj  ke  ne  eblas  oferi  homon  por  atingo  de  iu  parta  celo,  ĉu  ekonomia  aŭ  sociala,  individua  aŭ  kolektiva.

Pri  aplikado  de  propra  libereco  homo  devas  venkadi  relativisman  horizonton  kaj  ekkonadi
veron  pri  si  eĉ,  veron  pri  bono  kaj  malbono. En  interno  de  sia  Konscienco  homo  eltrovas
leĝon,  kiun  al  si  ne  donas  li  mem,  sed  kiun  li  devas   obei   kaj  kies   voĉo  lin  vokas,  ke
li  amu,  faru  bonon,  forkuru  antaŭ  malbono   kaj  prenas  sian  respondecon   por  fari  bonon  kaj  por  la  eventuale    kaŭzita  malbono.
Tial  aplikado  de  libereco  estas  interne  ligita  kun  la  natura,  morala  leĝo,  kiu  havas  
universalan  karakteron,  esprimas  dignecon  de  ĉiu  homo,  difinas  principon  de  liaj  
elementaj  rajtoj  kaj  devoj   kaj  en  la  fina  konsekvenco   estas  eĉ  fundamento  de  la  justa
kaj  paca  kunvivado   inter  homoj.

4.  Edukado    al   justeco.

En  nia  mondo,  kie  estas  -   kontraŭdire  kun  proklamataj  intencoj  -     la  valoro  de  la  homa  
personeco,  ĝia  digneco  kaj  ĝiaj  rajtoj,   tre   minacata   per  disvastigataj   tendencoj  al
ekskluziva  akceptado  de  kriterioj   pri   utileco,  profito  kaj  posedado,  ege  gravas  ne  dividi
nocion  de  justeco   de   iliaj  transcendaj   radikoj.

La  justeco  nome  ne  estas  nur  kutima   homa  konvencio,   ĉar  tio,  kio  estas   justa,   ne
havas  sian  originon  en  pozitiva  leĝo,  sed  tio  estas   donita    per  profunda  identeco  de  homa
ekzisto. . . La  integra  rigardo  je   homo  ebligas,  ke  ni  ne   interpretu   justecon  kiel  kontrakton,
sed  malfermu   ankaŭ  por  ĝi  horizonton  de  solidareco  kaj   amo.  . . .   „Homa  komunumo“
ne  disvolvas  sin  nur   danke  al  rilatoj,  fonditaj  surbaze  de  rajtoj  kaj  devoj,  sed  multe  pli,
unuarange danke   al  rilatoj,   karakterizitaj   per  senprofiteco,  mizerikordo  kaj  komunumo.

5.  Edukado  al  paco.

Paco   ne  estas  nura   nemilita   stato  kaj  ne  povas   limigi  sin  je  nura  sekurigo  de  ekvilibro
inter  malamikaj  fortoj.  Pacon   sur  la  Tero   ne  eblas  atingi  sen  sekurigo  de  havaĵo, personoj,
libera  komunikado  inter  homaj  estaĵoj,  respektado  de  digneco  de  homoj  kaj  nacioj  kaj  daŭra
kulturado  de  frateco.   . . .   Paco  ne  estas  donaco,  kiun  ni  devas nur  akcepti,  sed  verko,  kiun  
ni  devas  kunkreadi, Por  ke  ni  estu  faktaj  kreantoj  de  paco,  ni  devas  edukadi sin  al  kompato,
al  solidareco,  al  kunlaboro  . . .

Mi  alvokas  precipe   junulojn,  en  kiuj  konstante  vivas  tendenco  al  idealoj,  ke  ili  pacience kaj  persiste  serĉu  justecon   kaj  pacon  kaj  disvovadu  sencon  por  ĉio  justa  kaj  ĝusta,  eĉ  se  iam
eble  necesos   por  tio  alportadi  oferojn   kaj  iri  kontraŭ  fluo.

6.  Levi   okulojn    al   Dio.

Al  ĉiuj  kaj  precipe  al  junuloj,  mi  volus  akcente  diri: “La  mondon ne  savos  ideologioj,  sed  returniĝo  al  Dio,  kiu  estas  nia  Kreinto,  garantio  de  libereco,  garantio  de  ĉio  fakte  bona   kaj
ĝusta . . .  Senkondiĉa  returniĝo  al  Dio,  kiu  estas  ĝusta  kaj  samtempe  estas  eterna  amo.  Kaj
kio  alia  ol  amo  povas  nin  savi?

Vi  ĉiuj,  viroj  kaj  virinoj,  por  kiuj  estas  paco  afero  de  koro:  paco  ne  estas  bono  jam  atingita,  sed  celo,  al  kiu  ni  devas  direktiĝi,  ĉiuj,  ĉiu  el  ni !  Ni  rigardu  en  estontecon  kun  pli  granda  espero  kaj  reciproke  sin  sur  tiu-ĉi  vojo  kuraĝigu!    Ni  laboru  por  tio,  ke  ni  al
nia  mondo,  donacu  pli  homan  kaj  fratan  vizaĵon  kaj  konsciiĝu,  ke  ni  estas  unuecaj  en  nia
respondeco,  rilate  al  estantaj  eĉ  estontaj  junaj  generacioj,  precipe  en  tio,  ke  ni  edukadu  ilin,  kiel  homojn  de  paco  kaj  kiel  kreantojn   de  paco!

Kun  tiu-ĉi  konscio  mi  sendas  al  vi   tiujn-ĉi  meditojn  kaj  sian  alvokon:   Ni  unuiĝu  niajn
spiritajn,  moralajn  eĉ materiajn  fortojn,  por  ke ni  „edukadu  junularon  al justeco  kaj  paco!“ 

En   Vatikano,   8-an   de  decembro   2011.                 BENEDICTUS   PP    XVI
/  K o n c i z i g i t e   de Jaroslav Karhan/
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

KOMENTO :
Papo  Benedikto  la  XVI-a  dum  sia  vizito  en  Germanio  /22.-25.2011./  parolis  en  la  Germana
federacia  parlamento  /Bundestag/.  En  sia  parolado  li  prezentis  eĉ  kelkajn  instigajn   pensojn
por  kreado  de  tuthomara  harmonio.  Tiacele  li  speciale  aprezis  gravecon  de  la  tutmonda
ekologia  movado  kaj  ĝia  specifa  fako: „Ekologio  de  Homo“.

En  sia  mesaĝo  al  la  Tutmonda  tago  de  paco  la  1-an  de  januaro  2012,  titolitan:
„Edukadi  junularon  al  justeco  kaj  paco“,  li  prezentis  ankaŭ  kelkajn,  universale  etikajn
ideojn  kaj  instigojn,  kiuj  principe  akordiĝas  ankaŭ  tiun-ĉi  „Ekologio  de  Homo“.
Eblas  konstati,  ke  ili  principe  akordiĝas  eĉ  kun  la  universale  etikaj  ideoj  de  la  Zamenhofa
„Hilelismo“  kaj  „Homaranismo“.

Por  bezono  de  la  nuna  globala  epoko,  estas  la  ĉefaj  universale  etikaj  ideoj  el  ambaŭ
tiuj-ĉi  Zamenhofaj  verkoj  popularigataj  ankaŭ  sub  titolo: „Homekologio“.    Detalaj
informoj  pri  Homekologio  kaj  proponoj  por  ĝia  tuthomara  kulturado,  precipe  por
homekologia  edukado  de  la  tutmonda  junularo,  troviĝas  sur  la  retpaĝo  de  la  kanada
„Hilelista  Esperanto-Komunumo“    <hilelista_komunumo@yahoo.com>  :
http://sites.google.com/site/roansartsthinkery/home/esperanto/homekologio
________________________________________________________________

Homekologio  estas  aktualigita  Zamenhofa  homarana  idearo,  por  realigo
de  lia  vizio  pri  tuthomara  harmonio  kaj  tutmonda  paco,   esprimita   en
la  Esperanto-himno. 
Jaroslav Karhan                                                                                         31.  1.  2012.